วัดปากน้ำบุ่งสระพัง จังหวัดอุบลราชธานี วัดที่ตั้งอยู่ในชุมชนบ้านปากน้ำ หมู่บ้านเก่าแก่ที่มีอายุมากกว่า 200 ปี โดยกลุ่มคนที่เดินทางอพยพมาตั้งเมืองอุบลราชธานีพร้อมเจ้าพระวอและเจ้าพระตา ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อเงิน 700 ปี

จากคำบอกเล่าของชาวบ้านบ้านปากน้ำ เล่าว่ามีการตั้งชุมชนเนื่องมาเป็นเวลาถึง 200 ปี โดยคนกลุ่มแรกที่มาตั้งถิ่นฐานคือ กลุ่มของตาเนตร ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกันกับกลุ่มเจ้าพระวอ เจ้าพระตาที่อพยพหนีภัยสงครามจากการสู้รบระหว่างพระเจ้าสิริบุญสาร กษัตริย์เวียงจันทน์ กลุ่มของตาเนตรที่อพยพมามีประมาณ 5-6 ครัวเรือน

การตั้งชุมชนเริ่มแรกได้ตั้งบ้านเรือนอยู่ตามริมฝั่งแม่น้ำมูล ปัจจุบันคือ บริเวณที่เรียกว่า ปากน้ำบุ่งสะพัง หรือบุ่งสระพัง การดำรงชีวิตของชาวชุมชนเริ่มแรกคือ การจับปลาจากแม่น้ำมูล ทำนา เลี้ยงสัตว์ ปลูกฝ้าย ปลูกปอ และทอผ้าเพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งปัจจุบันชาวชุมชนยังคงดำรงชีวิตแบบดั้งเดิมในการทำนา จับปลา และเลี้ยงสัตว์

ต่อมาได้เกิดเหตุการณ์ที่ส่งผลให้มีการย้ายหมู่บ้าน คือ เกิดโรคระบาดหรือโรคห่าและน้ำท่วมขึ้น ชาวบ้านในชุมชนจึงย้ายบ้านเรือนจากบริเวณริมแม่น้ำมูลบริเวณบุ่งสระพังขึ้นไปทางทิศเหนือ คือ บริเวณบ้านปากน้ำในปัจจุบัน ซึ่งมีลักษณะเป็นที่เนินสูงน้ำท่วมไม่ถึง เมื่อแรกย้ายมาบริเวณนี้มีต้นไม้ใหญ่ที่สำคัญคือ ต้นกระบาก ชาวบ้านจึงตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า “บ้านบาก”

ใน พ.ศ. 2529 ได้มีการเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น “หมู่บ้านปากน้ำ” เพื่อให้สอดคล้องกับปากน้ำบุ่งสระพัง ซึ่งเป็นบุ่งที่บรรจบกับแม่น้ำมูล
อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *