อนุสาวรีย์เราสู้ สร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงเกียรติประวัติ และสดุดีวีรกรรมประชาชน เจ้าหน้าที่ทั้งฝ่ายพลเรือน ตำรวจ ทหาร ที่ได้ผนึกกำลังเข้าร่วมต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ที่ดักซุ่มโจมตีขัดขวางการก่อสร้างถนนสายละหานทราย-ตาพระยา และด้วยความกล้าหาญ ความรักสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

อนุสาวรีย์เราสู้ เป็นอีกอนุสาวรีย์หนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงชาวบ้าน ตำรวจ ทหาร และผู้ที่เสียสละที่ช่วยกันปกป้องต่อสู้จากผู้ก่อการร้าย ที่เกิดขึ้นเมื่อครึ่งทศวรรษที่ผ่านมา ต้องขอยกย่อง ชมเชยและเชิดชูเหล่าผู้เสียสละ ผู้กล้า ถึงวีรกรรมจึงทำให้เกิดอนุสาวรีย์เราสู้นี้ขึ้นมา

เรื่องราวเกิดขึ้นก่อนปี พ.ศ.2508 ในห้วงเวลาที่เกิดความขัดแย้งทางด้านอุดมการณ์ทางการเมืองอย่างรุนแรง จนถึงขั้นใช้กำลังเข้าตัดสินปัญหา ได้มีการยุยงปลุกปั่นราษฎรให้เลื่อมใสในลัทธิคอมมิวนิสต์ เพื่อต่อต้านรัฐบาล ได้มีการสะสมกองกำลังขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และมีการก่อการร้ายเป็นระยะๆ จนเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2513

เมื่อรัฐบาลได้เริ่มโครงการก่อสร้างเส้นทางสายยุทธศาสตร์ สายละหานทราย-ตาพระยา (ทางหลวงหมายเลข 348) เชื่อมระหว่างหลักกิโลเมตรที่ 61 อ.ละหานทราย จ.บุรีรัมย์ กับหลักกิโลเมตรที่ 118 อ.ตาพระยา จ.สระแก้ว ในปัจจุบันเป็นระยะทาง 57 กิโลเมตร ซึ่งการที่ทางรัฐบาลได้มีการก่อสร้างเส้นทางสายยุทธศาสตร์บุรีรัมย์นี้ ก็เพราะว่ามีความสำคัญต่อความมั่นคงของประเทศด้านชายแดนไทย-กัมพูชา

โดยต้องตัดผ่านเขตอิทธิพลของ ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ (ผกค.) ทำให้ฝ่าย ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ต่อต้านขัดขวางการก่อสร้างสายนี้ทุกวิถีทาง ด้วยการวางทุ่นระเบิดอย่างหนาแน่น ทั้งดักซุ่มยิง ดักซุ่มโจมตีที่ตั้งกำลังทหารที่คุ้มกันการก่อสร้าง

เหตุการณ์ได้ถึงจุดรุนแรงที่สุดในปี พ.ศ.2521 เป็นเหตุให้เกิดความสูญเสียทั้งเจ้าหน้าที่พลเรือน ตำรวจ ทหาร อาสาสมัครรักษาดินแดน (อส.) และไทยอาสาป้องกันชาติ (ทสปช.) ทำให้ราษฎรในพื้นที่พากันรวบรวมกำลังพลด้วยความกล้าหาญ ความรักสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์อย่างห้าวหาญเส้นทางสายนี้จึงสำเร็จลงได้ อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *